بسیاری از تکنسینهای کنترل آفات در مزرعه تمایل دارند ژل ردیابی جوندگان و طعمه برومادیولون را همزمان در یک ایستگاه طعمه قرار دهند، با این تصور که این ترکیب سرعت حذف جوندگان را افزایش میدهد. با این حال، برای کارخانههای مواد غذایی و تأسیسات انبارش که تحت ممیزی هستند، این عمل خطرات پنهانی به همراه دارد. بیشتر اپراتورها روشن نیستند که این ترکیب چه زمانی کار میکند و چه زمانی باید از آن اجتناب کرد.
ابتدا نقشهای متفاوت آنها را روشن کنیم. ژل ردیابی یک ابزار پایش برای ردیابی مسیرها و تأیید فعالیت جوندگان است. طعمه برومادیولون یک جوندهکش کشنده برای کنترل جمعیت است. قرار دادن آنها کنار هم در یک ایستگاه طعمه دو مشکل عملی ایجاد میکند. اول، ژل ردیابی دارای محتوای روغن بالایی است. این امر خوشطعمی بلوکهای مومی برومادیولون را تغییر میدهد. جوندگان به جای مصرف طعمه، ژل را لیس میزنند. مصرف کم طعمه ممکن است شما را به اشتباه بیندازد که فشار جوندگان کاهش یافته، در حالی که آلودگی همچنان فعال است. دوم، ریسک ممیزی. ممیزان HACCP و AIB در صورتی که مواد پایش و طعمه سمی یک ایستگاه را مشترکاً استفاده کنند، آن را به عنوان عدم انطباق علامتگذاری میکنند، که منجر به اقدامات اصلاحی پرهزینه میشود.
گردش کار عملی
- ژل ردیابی را به تنهایی مستقر کنید. به مدت ۲ تا ۳ شب پایش کنید تا مسیرهای پایدار و نقاط ورود مشخص شوند.
- تمام باقیماندههای ژل ردیابی را حذف کنید. حداقل ۲۴ ساعت صبر کنید و سپس طعمه برومادیولون را در نقاط داغ تأییدشده قرار دهید.
- مکانهای جداگانه: از ژل ردیابی در نقاط پایش محیطی استفاده کنید و طعمه را در نقاط کنترل داخلی قرار دهید. هرگز آنها را در یک ایستگاه یا یک نقطه با هم مخلوط نکنید.
نکات تکمیلی
در آبوهوای گرم و مرطوب، ژل ردیابی میتواند جاری شود و بلوکهای موم را آلوده کند. آلودگی متقاطع عملکرد طعمه را کاهش میدهد و خطرات آزمایش باقیمانده را افزایش میدهد. ترکیب حتی کمتر برای جوندگان مقاوم به ضد انعقاد توصیه میشود، جایی که مصرف طعمه در حال حاضر ضعیف است. تداخل اضافی ژل اغلب منجر به شکست کنترل میشود.
به طور خلاصه: ژل ردیابی جوندگان را پیدا میکند؛ طعمه برومادیولون جوندگان را میکشد. آنها به ترتیب کار میکنند، نه در کنار هم در همان نقطه.