ช่างเทคนิค PCO หลายคนวางเหยื่อ bromadiolone ในโรงงานอาหารและได้ผลลัพธ์การควบคุมสัตว์ฟันแทะที่ยอมรับได้ แต่ก็ยังพบข้อบกพร่องระหว่างการตรวจประเมินภายในหรือการตรวจสอบจากบุคคลที่สาม ปัญหาส่วนใหญ่ไม่เกี่ยวข้องกับประสิทธิภาพของเหยื่อ แต่เป็นรายละเอียดด้านการปฏิบัติตามข้อกำหนดที่ถูกมองข้าม
- การวางตำแหน่งที่ไม่เหมาะสมใกล้เขตแดนของโซน HACCP
สถานประกอบการอาหารแบ่งออกเป็นโซนสะอาด โซนกึ่งสะอาด และพื้นที่จัดเก็บภายนอก ช่างเทคนิคบางคนวางสถานีเหยื่อเหยื่อบล็อกขี้ผึ้งโบรมาดิโอโลนไว้ติดกับผนังกั้นห้องสะอาดเพื่อความสะดวก ผู้ตรวจประเมินตัดสินว่าสารฆ่าหนูประเภทสารต้านการแข็งตัวของเลือดรุ่นที่สองเป็นสารเคมีที่มีความเสี่ยงสูงและต้องไม่วางไว้ในเขตกันชนของพื้นที่ผลิตสะอาด แม้แต่สถานีเหยื่อที่ล็อกไว้และอยู่ในสภาพสมบูรณ์ในโซนนี้ก็จะไม่ผ่านการตรวจประเมิน กฎข้อนี้มักถูกมองข้ามโดยทีม PCO ที่มีประสบการณ์ซึ่งคุ้นเคยกับการวางเหยื่อรอบ perimeter แบบง่ายๆ
- บันทึกการใช้เหยื่อที่ไม่ชัดเจนโดยไม่มีการจำแนกประเภทการสูญเสีย
บันทึกมาตรฐานระบุเพียงวันที่ให้บริการ เหยื่อคงเหลือ และปริมาณที่เติมเพิ่ม ลูกค้าด้านอาหารในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายรายต้องการการจำแนกประเภทการสูญเสียเหยื่อแยกต่างหาก: การบริโภคโดยสัตว์ฟันแทะ การเน่าเสียจากความชื้น ความเสียหายจากแมลง หรือการแตกหัก/สูญหายโดยอุบัติเหตุ หากเหยื่อสูญหายหรือแตกหักโดยไม่มีบันทึกการประเมินความเสี่ยง การควบคุมสารเคมีจะถือว่าไม่เป็นไปตามข้อกำหนด โบรมาดิโอโลนเป็นสารต้านการแข็งตัวของเลือดที่มีฤทธิ์แรง บันทึกที่ไม่สมบูรณ์อาจนำไปสู่การระงับสัญญาการควบคุมสัตว์รบกวน
- การนำบล็อกขี้ผึ้งที่ขึ้นรา或เป็นผงกลับมาใช้ซ้ำ
พนักงานภาคสนามมักใช้บล็อกเหยื่อที่ขึ้นราเล็กน้อยต่อไป โดยคิดว่าสารออกฤทธิ์ยังคงมีประสิทธิภาพ ในสภาพอากาศชื้น เชื้อราจะเปลี่ยนความน่าดึงดูดของเหยื่อ ที่สำคัญกว่านั้น เหยื่อต้านการแข็งตัวของเลือดที่มีเชื้อรา แตกหรือเป็นผงต้องถูกนำออกและกำจัดเป็นของเสียอันตราย และไม่สามารถเก็บไว้ในพื้นที่ได้ การเก็บเหยื่อไว้เพื่อประหยัดต้นทุนสร้างความเสี่ยงต่อการตรวจประเมิน
- ไม่มีการเชื่อมโยง批次ระหว่างสถานีเหยื่อกับล็อตเหยื่อ
สถานีเหยื่อมีหมายเลข ID แต่ช่างเทคนิคเติมเหยื่อแบบสุ่มโดยไม่บันทึกหมายเลขล็อตภายในแต่ละสถานี ในกรณีที่สัตว์เลี้ยงกินโดยบังเอิญหรือมีการหกเลอะ ไม่สามารถให้ข้อมูลการตรวจสอบย้อนกลับของวันหมดอายุ SDS และสูตรได้ แบรนด์อาหารนานาชาติรายใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กำหนดให้ต้องจับคู่หมายเลขล็อตสำหรับทุกสถานีเหยื่อแล้ว
วิธีแก้ไขเชิงปฏิบัติ:
- รักษาระยะห่างสถานีเหยื่ออย่างน้อย 1.5 เมตรจากผนังโซนสะอาด ให้ความสำคัญกับท่อระบายน้ำ จุดทะลุของท่อ และพื้นที่ของเสีย
- เพิ่มหมวดหมู่การสูญเสียในบันทึกการบริการ เหยื่อที่เสียหายหรือขึ้นรา requires ใบเสร็จรับของเสียอันตรายแยกต่างหาก
- บันทึกหมายเลขล็อตสำหรับการเติมทุกครั้ง เปลี่ยนเหยื่อ 7 วันก่อนวันหมดอายุ ไม่ใช่หลังจากเสื่อมสภาพแล้ว
- ใช้กับดักแบบสแนปและมาตรการควบคุมทางกายภาพในแนวรอบนอกด้านสะอาด สงวนเหยื่อโบรมาดิโอโลนไว้สำหรับโซนเสี่ยงสูงด้านนอกเท่านั้นเป็นมาตรการควบคุมรอง