ทีม PCO หลายทีมคิดว่างานวางเหยื่อ bromadiolone ที่โรงงานผลิตอาหารในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะผ่านการตรวจประเมินได้ตราบใดที่วางเหยื่ออย่างถูกต้องและเก็บบันทึกไว้ แต่กลับมักไม่ผ่านการตรวจสอบสารตกค้างเนื่องจากร่องรอยการปนเปื้อนข้ามที่มองข้ามได้ง่าย สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่การหกเลอะปริมาณมาก ร่องรอยนั้นจางมองไม่เห็นด้วยการตรวจสอบด้วยสายตาแบบปกติ และถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวดภายใต้การตรวจประเมิน HACCP และ BRC
1. สามแหล่งที่มาของสารตกค้างที่ถูกมองข้าม
- การปนเปื้อนแบบส่งผ่านระหว่างการจัดการสถานีเหยื่อ
ผงละเอียดจากก้อนเหยื่อแว็กซ์ติดอยู่บนถุงมือ ถาด และเปลือกสถานี ช่างเทคนิคที่สวมถุงมือปนเปื้อนสัมผัสกับขายึดท่อ ใต้ชั้นวาง และแผงเข้าถึง สารออกฤทธิ์ในปริมาณเล็กน้อยติดอยู่บนพื้นผิวเหล่านี้ เมื่อชื้น ผงจะจับตัวเป็นก้อนและตกลงบนพื้นผิวที่สัมผัสผลิตภัณฑ์ แนวปฏิบัติที่ไม่ดีที่พบบ่อยคือการใช้ถุงมือคู่เดิมซ้ำสำหรับการวางเหยื่อและการทำความสะอาดทั่วไปภายในโซนการผลิต
- การปนเปื้อนทุติยภูมิจากซากสัตว์ฟันแทะ
สัตว์ฟันแทะไม่ได้ตายทันทีหลังจากกินโบรมาดิโอโลน พวกมันมักตายภายในช่องเพดาน ท่อลม หรือด้านหลังกองวัตถุดิบ ของเหลวในร่างกายและสิ่งขับถ่ายมีสารกำจัดสัตว์ฟันแทะอยู่ เมื่อซากเน่าเปื่อย สารตกค้างจะซึมเข้าไปในฉนวนและช่องว่างของไม้ การสำรวจศัตรูพืชขั้นพื้นฐานเพียงแค่กำจัดสัตว์ฟันแทะที่ตายแล้วซึ่งมองเห็นได้ ทิ้งการปนเปื้อนที่ซ่อนอยู่ซึ่งจะปรากฏในการทดสอบด้วยไม้พันสำลี
- ฝุ่นเหยื่อที่พัดพาโดยกระแสอากาศ
เหยื่อชนิดเมล็ดธัญพืช (ข้าวสาลี ข้าวโพด ข้าว) มีความเปราะบาง การเคี้ยวและจัดการโดยสัตว์ฟันแทะทำให้เกิดฝุ่นละเอียด โรงงานอาหารใช้ระบบระบายอากาศแบบแรงดันลบ อนุภาคเล็กๆ เหล่านี้ลอยเข้าไปในพื้นที่วัตถุดิบและพื้นที่บรรจุภัณฑ์ บล็อกขี้ผึ้งสร้างฝุ่นน้อยกว่า แต่ผงละเอียดยังสามารถเกิดขึ้นได้หลังจากการแทะซ้ำๆ
2. มาตรการควบคุมเชิงปฏิบัติสำหรับโรงงานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
- แยก PPE และเครื่องมือ: ใช้ถุงมือ คีมคีบ และถาดเฉพาะสำหรับงานเหยื่อเท่านั้น เปลี่ยนถุงมือสะอาดก่อนเข้าพื้นที่ผลิตสะอาดเสมอ ห้ามใช้เครื่องมือร่วมกันระหว่างโซน
- แยกสถานีเหยื่อ: เก็บสถานีให้ห่างจากช่องรับอากาศและสายพานลำเลียงวัสดุ วางถาดรองใต้แต่ละสถานีเพื่อรองรับเศษเหยื่อ เก็บเศษทุกสัปดาห์และกำจัดเป็นของเสียอันตรายในถุงปิดผนึก
- ระบุจุดที่มีซากสัตว์: ตรวจสอบทุกวันเป็นเวลา 7 วันหลังการวางเหยื่อ ให้ความสำคัญกับโพรงเพดาน ช่องว่างฉนวน และฐานเครื่องจักร เมื่อพบซากสัตว์ ให้กำจัดวัสดุที่ปนเปื้อนโดยรอบและเช็ดทำความสะอาดบริเวณนั้น เก็บบันทึกการทำความสะอาดทั้งหมดไว้
- จับคู่ประเภทเหยื่อกับโซน: แนะนำให้ใช้เหยื่อแบบบล็อกขี้ผึ้งใกล้สายการผลิตที่สะอาดเพื่อลดความเสี่ยงจากฝุ่น เหยื่อแบบเมล็ดธัญพืชควรจำกัดไว้เฉพาะคลังสินค้าภายนอกและบริเวณพื้นที่ทิ้งขยะ
3. เคล็ดลับการเตรียมตัวสำหรับการตรวจประเมิน
ผู้ตรวจประเมินมักเก็บตัวอย่างด้วยไม้พันสำลีจากด้านล่างของชั้นวาง ด้านล่างของท่อ และพื้นรอบสถานีวางเหยื่อ อย่ารอให้ถึงการสุ่มตัวอย่างอย่างเป็นทางการ ควรตรวจสอบด้วยไม้พันสำลีโดยสมัครใจทุกไตรมาส ณ จุดที่มีความเสี่ยงสูง และแนบรายงานผลการทดสอบไว้ในแฟ้มควบคุมสัตว์รบกวน หากตรวจพบสารตกค้างในระดับต่ำ ให้ติดตามแหล่งที่มาทันที — ไม่ว่าจะเป็นฝุ่นเหยื่อที่ฟุ้งกระจายหรือของเหลวจากซาก — จากนั้นปรับตำแหน่งการวางเหยื่อและรอบการตรวจสอบ